دوشنبه هشتم بهمن 1386 ساعت 22:35
خدایا !
...... به من زیستنی عطا کن که در لحظه مرگ بر بی ثمری لحظه هایی که برای زیستن گذشت است ، حسرت نخورم .
...... و مردنی عطا کن که بر بیهودگیش سوگوار نباشم .
خدایا !
...... تو چگونه زیستن را به من بیاموز .
...... به من زیستنی عطا کن که در لحظه مرگ بر بی ثمری لحظه هایی که برای زیستن گذشت است ، حسرت نخورم .
...... و مردنی عطا کن که بر بیهودگیش سوگوار نباشم .
خدایا !
...... تو چگونه زیستن را به من بیاموز .
...... چگونه مردن را خود خواهم آموخت
من یک دروراه کوچک گم کرده ام
یک کمی خاک روی
چمدانی بی رنگ
یک کمی برف روی بارانی بلند.
نه همسایه!
من ازحسرت لابه لای زندگی
حرف نمی زنم
فقط یک در و راه کوچک
گم کرده ام.
دری که مرابا توهمسایه می کند
وراه کوچکی کنار جاده دنیا
که می نشینم ونگاه می کنم
وراه...همیشه برمی گردد
می رود روی یک کمی برف
یک کمی خاکنرمه که
فوت می کنی می پرد.
همسایه!
به مدادها ونامه ها
به روزنامه های خبرچین گفته ام
ولی هیچ کس در وراهی گمشده
به نشانی من پست نمی کند
سراغی اگر...
صدایی اگر...
درو راهی پریده به رنگ غربت
اگر دیدی
نشانی من:
کسی نشسته کنار جاده دنیا
یک کمی خاک روی
چمدانی بی رنگ
یک کمی برف روی بارانی بلند.
سلام به همه دوست های عزیز
من محمد هستم امیدوارم که بتوانم نظر شما رو جلب کنم
موفق و شاد و ایام به کام شما
یک کمی خاک روی
چمدانی بی رنگ
یک کمی برف روی بارانی بلند.
نه همسایه!
من ازحسرت لابه لای زندگی
حرف نمی زنم
فقط یک در و راه کوچک
گم کرده ام.
دری که مرابا توهمسایه می کند
وراه کوچکی کنار جاده دنیا
که می نشینم ونگاه می کنم
وراه...همیشه برمی گردد
می رود روی یک کمی برف
یک کمی خاکنرمه که
فوت می کنی می پرد.
همسایه!
به مدادها ونامه ها
به روزنامه های خبرچین گفته ام
ولی هیچ کس در وراهی گمشده
به نشانی من پست نمی کند
سراغی اگر...
صدایی اگر...
درو راهی پریده به رنگ غربت
اگر دیدی
نشانی من:
کسی نشسته کنار جاده دنیا
یک کمی خاک روی
چمدانی بی رنگ
یک کمی برف روی بارانی بلند.
سلام به همه دوست های عزیز
من محمد هستم امیدوارم که بتوانم نظر شما رو جلب کنم
موفق و شاد و ایام به کام شما
